فاطمه پاره تن من است

سبد سبد بوی شقایق می آید و عطر یاس، در فرخنده میلاد یگانه دخت نبی ِ احساس، واژه کم می آید و زبان الکن میماند در وصف عظمت بانوی عصمت؛ و چه خوش ذوقند آنها که می نامند این روز را به نام مادر؛ و مادر، واژه ایست به عظمت آسمان و وسعت دریا؛ و در اوج این عظمت چه زیباست سادگی یک مادر برای یک کودک .. فاطمه جان روزت مبارك ...

فاطمه ای طلیعه عشق! ای بهانه هستی! ای عصاره وجود رسول(ص)! پیش از تو خدای عالم، بهانه ای برای آفریدن نداشت. عشق بی معنا مانده بود. فخر، فروتنی، بزرگی، آبرو، زیبایی و كمال همه واژه هایی تهی، بی فروغ و بی نشان بودند. تو اما با طلوع خود برگستره زمان، عشق را معنا كردی؛ فخر را مایه مباهات شدی؛ فروتنی در مكتب تو درس افتادگی آموخت؛ بزرگی، اوج از بلندای تو یافت. آبرو حتی از تو آبرو گرفت؛ زیبایی را تو زینت بخشیدی؛ و ... بالاخره كمال نیز بواسطه تو تكامل پذیرفت. گاه شكفتن تو، لبخند رضایت بر لبان خدا جاری بود، فرشتگان هل هله كنان شعر سرور می سرودند، ...

...

...

عروسک من ...

عروسک من ...

...

...

دخترم : سال نو مبارک ...